از اینکه هنوز وبلاگمو دارم و بعضی دوستای اینجامو حالم خوب میشه....درسته دیگ مثل قبل کسی وبلاگ نمینویسه و نمیخونه اما من برای خونده شدن اینجا نمی نویسم.... برای خودمه که هنوز دلم نمیخواد در اینجارو ببندم اینجا همیشه برام حکم پناهگاه و داشته و داره....

داریم گررررررم ترین روزا رو میگذرونیم و چقدر دلم میخواد بگم غلط کردم از پاییز و زمستون زود خسته شدممم

دلم یخ زدن و سگ لرز زدن وسط خیابون و قرمز شدن دستام و مریضی و همه اشوووو میخآد ولی این گرما رو نع

کمتر از یک ماهه دیگ سالگرد آشناییه من با ادمیه ک برام خیلی خوش یمن بوده تا ب امروز

(تنها دلیلی ک تابستون و برام قابل تحمل تر میکنه)

من از حالم به این مردم..دروغای بدی میگم!...